Αναθεώρηση 11, Έκδοση 9.9

Σε αυτήν την έκδοση διορθώθηκε ένα αντικείμενο Mutex ή Μοναδικό το οποίο κρατέι μια λίστα μοναδικών αντικειμένων στο λειτουργικό σύστημα, όπου μόνο ένα πρόγραμμα μπορεί να έχει την ιδιοκτησία του. Με αυτό το τρόπο στο παρεχόμενο info.gsb (στο αρχείο εγκατάστασης) υπάρχει το CLOCK το οποίο ελέγχει αν τρέχει ένα ρολόι με χρήση mutex, και αν ήδη τρέχει τότε το πρόγραμμα (Το τμήμα δηλαδή Clock) τερματίζει (για να μην τρέξει και δεύτερη φορά). Όταν γράφουμε CLOCK εκτελείται το CLOCK1 το οποίο ανοίγει δεύτερο m2000.exe και κάνει τα μαγικά του για να τρέξει εκεί το CLOCK (και εκεί κοιτάει αν ήδη τρέχει οπότε τερματίζει πριν μας δείξει το ρολόι).

Επίσης μπήκε κώδικας που επιστρέφει λάθος όταν περάσουμε με αναφορά μια στατική μεταβλητή ή ένα στοιχείο πίνακα σε ρουτίνα. Κανονικά μόνο σε κλήση τμήματος και συνάρτηση μπορούν να γίνουν αυτά τα περάσματα με αναφορά, γιατί λειτουργούν με copy in copy out, και ο μηχανισμός συνδέεται με το αντικείμενο εκτέλεσης το οποίο έχουν τα τμήματα και οι συναρτήσεις αλλά δεν έχουν οι ρουτίνες (οι οποίες μοιράζονται το αντικείμενο εκτέλεσης στο περιβάλλον που καλούνται).

Στο info.gsb μπήκε και το OOP2, που δείχνει ότι το OOP1 δηλαδή πως φτιάχνουμε με προγραμματισμό με αντικείμενα υποδομή για γεγονότα (το OOP1 είχα φτιάξει πριν φτιάξω το αντικείμενο Γεγονός και ότι άλλο έφερε μετά αυτό, όπως το γραφικό σύστημα διεπαφής χρήστη GUI). Στο OOP2 αλλάζουμε το σχεδιασμό των αντικειμένων ώστε να έχουμε ένα κοινό αντικείμενο το οποίο να κληρονομεί άλλα δύο (όπου στο OOP1 τα δυο αυτά δεν έχουν κοινό πρόγονο, αλλά έχουν ακριβώς την ίδια χρήση, με ίδιο σχεδιασμό στο 90% χοντρικά θα λέγαμε).

Μπήκε το Conv2 το πρόγραμμα για την μετατροπή βάσης.

Ανέβηκε μια πιο βελτιωμένη έκδοση του μικρού εγχειριδίου (με ημερομηνία 21/3/2020). Μπήκαν νέα παραδείγματα και μια επεξήγηση για τα περάσματα με αναφορά,.
Ένα από τα παραδείγματα είναι το Textout στα ελληνικά. Το πρόγραμμα στα αγγλικά υπάρχει στο info.gsb και δείχνει πως δείχνουμε κείμενο ενώ ταυτόχρονα το προφέρει το σύστημα ομιλίας.

Αυτή την εποχή έχω χρόνο (είμαι ήδη μια εβδομάδα μέσα στο σπίτι λόγω της επιδημίας του κορονοϊού)

Επιπλέον γράφω ένα paper στα Αγγλικά για να εξηγεί με παραδείγματα τη γλώσσα Μ2000 (όχι το περιβάλλον) στη βασική της μορφή, τα στοιχεία της γλώσσας, και το πως προγραμματίζουμε με το παλιό στυλ και πως με το νέο, και φυσικά ορίζω τι είναι παλιό και τι νέο. Είναι τώρα 41 σελίδες και ελπίζω να μην περάσει τις 80. Κάποια στιγμή θα το φτιάξω και στα Ελληνικά. Είναι διαφορετικό από το Μικρό Εγχειρίδιο. Στο Μικρό εγχειρίδιο γίνεται αναφορά στη Γλώσσα Μ2000 και στο Περιβάλλον Μ2000, με τεχνικές λεπτομέρειες, και ομαδοποιημένα με στόχο να λειτουργεί σαν σημείο αναφοράς. Το paper είναι για εκπαίδευση, χωρίς όμως ασκήσεις.δηλαδή αναφέρεται σε μικρά προγράμματα και παράλληλα δείχνει τα στοιχεία της γλώσσας.

Λόγω καραντίνας λοιπόν θα υπάρξει χρόνος να ασχοληθεί κανείς με την Μ2000.

Καλή Καραντίνα σε όλους

Base Conversion an Example

First publish here in Rosettacode.org

The code is very compact. We use here ** for power (also ^ can be used for power).
M2000 is like Basic, but with advance constructions like lambda functions. Each lambda function return not a lambda but the result of a new lambda (see the immediate call using (m) and (m$) after the block {} in each lambda. The closures z$ and b are there for each recursive call.

Module Checkit {
 k$=lambda$ (m, b as integer=16) -> {
  if b<2 or b>16 then error "base out of range"
  if m=0 then ="0" : exit
  z$="0123456789ABCDEF" 
  =lambda$ z$, b (m) ->{
   =if$(m=0->"", lambda$(m div b)+mid$(z$, m mod b + 1, 1))
  }(m)
 }
 k=lambda (m$, b as integer=16) -> {
  if b<2 or b>16 then error "base out of range"
  m$=trim$(m$)
  if m$="0" then =0 : exit
  z$="0123456789ABCDEF" 
  =lambda z$, b (m$) ->{
   =if(Len(m$)=0->0, lambda(mid$(m$,2))+(instr(z$, left$(m$,1))-1)*b**(len(m$)-1))
  }(m$)
 }
 Print k$(0)="0", k("0")=0
 Print k$(65535)="FFFF", k("FFFF", 16)=65535
 Print k$(0xF00F)="F00F", k("F00F", 16)=0xF00F
 Print k$(0xFFFFFFFF)="FFFFFFFF", k("FFFFFFFF", 16)=0xFFFFFFFF
 Print k$(100, 8)="144", k("144", 8)=100
 Print k$(100, 2)="1100100", k("1100100", 2)=100
}
Checkit

Open a form after closing from unload button

This is an example of how we use a form, here with a handler as SIMPLE, to pass it to three modules, Inner, Inner1 and Inner2. Each module open the form, and when we close it using the unload button on the header of the form we make a fake unload using the Unload event, which handle the visible property to hide the form.

The Inner module get a copy of the window handler. This copy can't be used to make a linked property.

Why that happen ? Is the way M2000 interpreter internal window manager work. Only one real reference to a form exist. This means that when the module CheckIt exit, this reference released, and the form unloaded. The same done when we place a Nothing. When we click on unload button, an unload happen except we cancel it using the true as value to the first by reference variable at unload event. All events called in the same module we make the form and they have the name of the declaration, here the SIMPLE, here the simple.unload function is the service routine for the event. The call is a local type, which means that inside code in function Sumple.Unload we have the visibility of module checkit, so we can see the visible property.

So in Inner module we open the form as modal, using the m2000 internal window manager for modal windows. When we click on unload button, the modal loop exit, but the form not unload, but hide.

When we call the Inner1 we pass the Simple by reference, so we can make a visible property. Now we use a simple loop on visible property to make it like a modal (but a modal type to show also lock the under the form forms).

When we call the Inner2 we pass the Simple and the Visible both by reference.

Although the name of form inside Inner, Inner1 and Inner2 is That, the actual form has the name Simple and a prefix, as a weak reference to use it to call events. Also has a list for those events that aren't servising. This list erased and make it again if the form loose the focus.

If we make a fault in code, the module's stop working and all the variables erased, so the form unload, because the form's handler always is one. The visible property never hold a reference to form, but a reference to where Simple reference, the real reference which is only one.


Module CheckIt {
      \\ Simple is a first class object
      Declare Simple Form
      \\ we can define form before open
      Layer Simple {
            \\ center Window with 12pt font, 12000 twips width and 6000 twips height
            \\ ; at the end command to center the form in current screen
            Window 12, 12000, 6000;
            \\ make layer gray and split screen 0
            Cls #333333, 0
            \\   set split screen to 3rd line, like Cls ,2 without clear screen
            Scroll Split 2
            Cursor 0, 2
      }
      With Simple, "Title", "Hello Form", "visible" as visible
      \\ Without handling the unload event, a form unload for good
      \\ So we have to cancel the unload event and make the form non visible
      Function Simple.Unload {
            Read New &cancel
            visible=False
            cancel=true
      }
      Function Simple.Click {
            Layer Simple {
                  \\ open msgbox
                  Print Ask("Hello World")
                  Refresh
            }
      }
      Module Inner (That) {
            \\ open as modal  - also we handle the Unload event
            Method That, "Show", 1
      }
      Module Inner1 (&That) {
            \\ we can produce a linked property if we pass by reference
            \\ so &That make That same as Simple
            \\ if we pass by value we get an error "Can't Get Property"
            With That, "visible" as visible
            Method That, "Show"
            do
                  wait 1
            until not visible
      }
      Module Inner2 (&That, &thatToo) {
            Method That, "Show"
            do
                  wait 1
            until not thatToo
      }
      Inner Simple
      wait 1000
      Print "ok"

      Refresh
      Inner1 &Simple
      wait 1000
      Print "ok"

      Refresh
      Inner2 &Simple, &visible
      \\ now form deleted
      \\ Make the Simple as Nothing the form unloaded if not unloaded,
      \\ without an unload event.
      Declare Simple Nothing
}
CheckIt

Δένδρο του Πυθαγόρα (Αναδρομή)

Ένα πρόγραμμα που δείχνει πως λειτουργεί η αναδρομή με τον αλγόριθμο που φτιάχνει το δένδρο του Πυθαγόρα. Κάθε τετράγωνο αν δεν είναι φύλλο έχει άλλα δυο τετράγωνα μικρότερα που σχηματίζουν τρίγωνο στη μια πλευρά του.

Οι ρουτίνες βλέπουν ότι υπάρχει σε ένα τμήμα, ακόμα και το όνομά τους, και έτσι μπορούν να το καλέσουν. Οι παράμετροι και οι τοπικές μεταβλητές με το πέρας εκτέλεσης μιας ρουτίνας διαγράφονται. Αν έχουμε καλέσει τη ρουτίνα του παραδείγματος σε βάθος έστω τρεις κλήσεις τότε πριν την πρώτη Χάραξε θα υπάρχουν στην μνήμη του διερμηνευτή όλες οι προηγούμενες τοπικές μεταβλητές (και οι παράμετροι της ρουτίνας που είναι επίσης τοπικές μεταβλητές, και εξ ορισμού οι κλήσεις στη Μ2000 γίνονται με πέρασμα με τιμή).

Για να πετύχει η αναδρομή χρειάζεται μια συνθήκη εξόδου. Η έξοδος πρέπει να γίνει πριν κληθεί ξανά η ίδια ρουτίνα. Η συνθήκη εδώ είναι ο έλεγχος της τάξης δένδρου, με νούμερο 6, δηλαδή φτιάχνει 6 δένδρα (βάση τετράγωνο, πλευρές μικρά τετράγωνα), όπου το καθένα εκτός από το πρώτο έχει το προηγούμενο ως βάση!

Για την εμφάνιση του δένδρου χρησιμοποιούμε δυο εντολές, την Θέση που δέχεται απόλυτη τιμή καρτεσιανών συντεταγμένων (η πάνω αριστερή γωνία είναι το 0,0 και το ύψος αυξάνει προς τα κάτω οπότε η κάτω δεξιά γωνία είναι η χ.σημεία-πλάτος.σημείου, υ.σημεία-ύψος.σημείου). Οι μονάδες είναι τα twips, και ένα pixel έχει πλάτος όσο το πλάτος.σημείου και ύψος όσο το ύψος.σημείου. Τα 1440 twips είναι μια λογική ίντσα στην οθόνη και μια κανονική στο χαρτί του εκτυπωτή. Η λογική ίντσα λέγεται έτσι γιατί ένα μόνιτορ μπορεί να αλλάζει το πραγματικό μήκος της, αλλά και η θέση μας από αυτήν αλλάζει το μέγεθος επίσης.

Το πρόγραμμα ρυθμίζει τα χρώματα φόντου και γραμμών/κειμένου, σε Ματζέντα και Κίτρινο.
Μπορούμε να δώσουμε html χρώματα όπου το #FF0000 είναι το κόκκινο, η με την Χρώμα(255, 0,0).

Επίσης ενεργοποιεί την χάραξη γραμμών με anti-aliasing μια διαδικασία που είναι αργότερη από την απλή χάραξη αλλά ομαλοποιεί τα σκαλοπάτια που δημιουργούν οι πλάγιες γραμμές.

Η Στη ή Let εδώ μπήκε για ομορφιά! Αν δεν την βάζαμε θα έπρεπε μεταξύ δυο εκχωρήσεων να βάλουμε την αλλαγή εντολής την άνω και κάτω τελεία και όχι το κόμμα.

Για να βγει το δένδρο στη μέση της οθόνης (όπως φαίνεται στην εικόνα παρακάτω) κάνουμε μερικούς υπολογισμούς για το πρώτο δένδρο και κατόπιν το καλούμε.

ΤΜΗΜΑ Δένδρο_Πυθαγόρα {
 ΟΘΟΝΗ 5, 0  ' ΜΑΤΖΕΝΤΑ, ΧΩΡΙΣ ΧΩΡΙΣΤΗ ΟΘΟΝΗ
 ΠΕΝΑ 14   ' ΚΙΤΡΙΝΟ
 ΟΜΑΛΑ ΝΑΙ  ' χρήση GDI+ για ομαλοποίηση στις γραμμές
 
 ΣΤΗ π =Χ.ΣΗΜΕΙΑ , υ = π * 11 ΔΙΑ 16
 ΣΤΗ π2 = π ΔΙΑ 2, διαφορά = π ΔΙΑ 12
 ΣΤΗ ΤάξηΔένδρου = 6
 Δένδρο_Πυθαγόρα(π2 - διαφορά, υ-10, π2 + διαφορά, υ-10, 0)
 
 ΡΟΥΤΙΝΑ Δένδρο_Πυθαγόρα(χ1, ψ1, χ2, ψ2, βάθος)
 
     ΑΝ βάθος > ΤάξηΔένδρου ΤΟΤΕ ΕΞΟΔΟΣ ΡΟΥΤΙΝΑΣ
 
     ΤΟΠΙΚΗ δχ = χ2 - χ1, δψ = ψ1 - ψ2
     ΤΟΠΙΚΗ χ3 = χ2 - δψ, ψ3 = ψ2 - δχ
     ΤΟΠΙΚΗ χ4 = χ1 - δψ, ψ4 = ψ1 - δχ
     ΤΟΠΙΚΗ χ5 = χ4 + (δχ - δψ) / 2
     ΤΟΠΙΚΗ ψ5 = ψ4 - (δχ + δψ) / 2
     ΘΕΣΗ χ1, ψ1
     ΧΑΡΑΞΕ ΕΩΣ χ2, ψ2
     ΧΑΡΑΞΕ ΕΩΣ χ3, ψ3
     ΧΑΡΑΞΕ ΕΩΣ χ4, ψ4
     ΧΑΡΑΞΕ ΕΩΣ χ1, ψ1
     Δένδρο_Πυθαγόρα(χ4, ψ4, χ5, ψ5, βάθος+1)
     Δένδρο_Πυθαγόρα(χ5, ψ5, χ3, ψ3, βάθος+1)
 
 ΤΕΛΟΣ ΡΟΥΤΙΝΑΣ
}
Δένδρο_Πυθαγόρα

Παραλλαγή του προγράμματος με χρήση τμήματος αντί για ρουτίνα.
Τα τμήματα είναι πιο βαριές κατασκευές από τις ρουτίνες.

Για να καλέσουμε ένα τμήμα πρέπει να έχει δοθεί από πριν ο ορισμός του. Επίσης για να καλέσουμε ένα τμήμα με αναδρομή πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τη ΚΑΛΕΣΕ,

Εδώ έχουμε το εσωτερικό τμήμα με το ίδιο όνομα με το εξωτερικό. Η πρώτη κλήση καλεί το εσωτερικό και η δεύτερη επειδή είναι με την ΚΑΛΕΣΕ καλεί το τρέχον.

Δείτε τις αλλαγές:
1. Το έξοδος δεν έχει τη λέξη ΡΟΥΤΙΝΑΣ
2. Οι μεταβλητές που θέλουμε να διαβάζονται σε κάθε κλήση αναδρομής πρέπει να είναι γενικές, γιατί εντός τμήματος θέαση υπάρχει μόνο για τοπικές του τμήματος και γενικές.

Οι γενικές που φτιάχτηκαν σε ένα τμήμα διαγράφονται στο πέρας εκτέλεσης αυτού. Αν καλούσαμε ένα τμήμα μέσα από αυτό που φτιάξαμε μια γενική έστω Α και σε αυτό φτιάξουμε μια νέα γενική Α τότε η δεύτερη θα ισχύει μέχρι το τμήμα που τη δημιούργησε τερματίσει και στην επιστροφή η γενική Α θα υπάρχει με την τιμή που φτιάχτηκε στο πρώτο τμήμα. Με αυτό το τρόπο "σκίασης" μεταβλητών μπορούμε να έχουμε τμήματα με γενικές μεταβλητές δικές του χωρίς να ενοχλεί υπάρχουσες γενικές. Επίσης για να αλλάξουμε τιμή σε μια γενική έχουμε το <= και όχι το =. Αν υπάρχει γενική Β και σε ένα τμήμα δώσουμε το Β=100 τότε η γενική σκιάζεται με τη τοπική Β. Οι τοπικές σκιάζουν τις γενικές και νεότερες γενικές σκιάζουν υπάρχουσες γενικές (όταν έχουμε ίδιο όνομα σε κάθε περίπτωση).


Οι κλήσεις τμημάτων περιορίζονται σε βάθος σε μερικές χιλιάδες. Σε αντίθεση η κλήση ρουτινών μπορεί να είναι σε βάθος σε εκατοντάδες χιλιάδες.

ΤΜΗΜΑ Δένδρο_Πυθαγόρα {
 ΟΘΟΝΗ 5, 0  ' ΜΑΤΖΕΝΤΑ, ΧΩΡΙΣ ΧΩΡΙΣΤΗ ΟΘΟΝΗ
 ΠΕΝΑ 14   ' ΚΙΤΡΙΝΟ
 ΟΜΑΛΑ ΝΑΙ  ' χρήση GDI+ για ομαλοποίηση στις γραμμές
 
 ΓΕΝΙΚΕΣ π =Χ.ΣΗΜΕΙΑ , υ = π * 11 ΔΙΑ 16
 ΓΕΝΙΚΕΣ π2 = π ΔΙΑ 2, διαφορά = π ΔΙΑ 12
 ΓΕΝΙΚΕΣ ΤάξηΔένδρου = 6
 ΤΜΗΜΑ Δένδρο_Πυθαγόρα(χ1, ψ1, χ2, ψ2, βάθος) {
 
     ΑΝ βάθος > ΤάξηΔένδρου ΤΟΤΕ ΕΞΟΔΟΣ
 
     ΣΤΗ δχ = χ2 - χ1, δψ = ψ1 - ψ2
     ΣΤΗ χ3 = χ2 - δψ, ψ3 = ψ2 - δχ
     ΣΤΗ χ4 = χ1 - δψ, ψ4 = ψ1 - δχ
     ΣΤΗ χ5 = χ4 + (δχ - δψ) / 2
     ΣΤΗ ψ5 = ψ4 - (δχ + δψ) / 2
     ΘΕΣΗ χ1, ψ1
     ΧΑΡΑΞΕ ΕΩΣ χ2, ψ2
     ΧΑΡΑΞΕ ΕΩΣ χ3, ψ3
     ΧΑΡΑΞΕ ΕΩΣ χ4, ψ4
     ΧΑΡΑΞΕ ΕΩΣ χ1, ψ1
     ΚΑΛΕΣΕ Δένδρο_Πυθαγόρα χ4, ψ4, χ5, ψ5, βάθος+1
     ΚΑΛΕΣΕ Δένδρο_Πυθαγόρα χ5, ψ5, χ3, ψ3, βάθος+1
 }
 Δένδρο_Πυθαγόρα π2 - διαφορά, υ-10, π2 + διαφορά, υ-10, 0
}
Δένδρο_Πυθαγόρα

Στο Info αρχείο που υπάρχει στην εγκατάσταση της γλώσσας υπάρχει το Pyth με αγγλικές εντολές το πρώτο πρόγραμμα καθώς και το Pyth1 επίσης με αγγλικές εντολές με εμφάνιση δυο δένδρων υπό γωνία το ένα αντικριστό από το άλλο:

Pyth1:

MODULE Pythagoras_Example{
 CLS 5, 0  ' MAGENTA, split line = 0  
 PEN 14  ' YELLOW
 \\ Linux smoothing not work (we can use the statement but without effect)
 IF ISWINE ELSE SMOOTH ON
 \\ PYTHAGORAS TREE
 \\ by definition all variables ar type of a double
 GLOBAL p=7, p4=PI/4, p2=PI/2, s2=SQRT(2)/2
 MODULE center_p (r, t){
  MODULE pythagoras_tree (r, dx, depth) {
   r2=r-p2
   DRAW ANGLE r, dx
   DRAW ANGLE r2, dx
   DRAW ANGLE r, -dx
   DRAW ANGLE r2, -dx
   IF depth>10 THEN EXIT
   s3=dx*s2
   depth++
   STEP ANGLE r+p4, s3*2
   CALL pythagoras_tree r-p4,  s3, depth
   STEP ANGLE r, -dx-s3
   STEP ANGLE r, s3
   STEP ANGLE r+p4, -s3
   CALL pythagoras_tree r+p4,  s3, depth
   STEP ANGLE r-p4, s3  
  } 
  MOVE SCALE.X/2, SCALE.Y/2 
  STEP ANGLE PI-p4+r, t*s2
  CALL pythagoras_tree r, t, 1
 }
 r=PI/3
 pixels=100
 center_p r, 100*TWIPSX
 center_p r+PI, 100*TWIPSX
 CopyImageToClipboard()
 
 Sub CopyImageToClipboard()
  LOCAL Scr$=""
  MOVE 0,0
  COPY SCALE.X, SCALE.Y TO Scr$
  CLIPBOARD Scr$
 END SUB
}
Pythagoras_Example

Revision 9 Version 9.9

A bug from Print statement removed. From a version of Print, a Print @-2, ""; which send to channel -2 (to screen) the same way as send characters to a file. (can be use for text art).

Νέο μικρό εγχειρίδιο της Μ2000

Ανέβηκε το ανανεωμένο μικρό εγχειρίδιο που καλύπτει τρέχουσα έκδοση 9.9 αναθεώρηση 8.

Αναθεώρηση 8 Έκδοση 9.9

Μια διόρθωση στην Union.Data$() ή Ένωση.Σειράς$() για να δέχεται κωδικούς χαρακτήρων πάνω από 65535 (γράφονται σε 32bit, με δυο surrogates - που μπορούν να κρατήσουν μέχρι 20bit αριθμό).